De film ‘Michael‘ brengt het verhaal van Michael Jackson op het witte doek. Miljoenen mensen kijken deze weken naar van het leven van de ‘King of Pop’, de opkomst de Jackson 5, de legendarische moonwalk van en de keuze van Michael om als soloartiest verder te gaan. De film richt zich op de eerste helft van Michael’s leven en eindigt met de start van zijn allereerste solotournee, de Bad World Tour in 1988. De film eindigt vlak vóór de jaren 90, waardoor de latere beschuldigingen van kindermisbruik (die pas vanaf 1993 speelden) buiten de tijdlijn van deze film vallen. Wat mij opvalt: Het gaat in de film weinig over de spiritualiteit van de zanger. Het geloof is belangrijk voor Michael, de Jackson sprak openlijk over zijn christen zijn zoals je in deze blog kunt ontdekken.

I believe in God, absolutely. My music is God’s work, not mine. I try to do what I think God wants me to do.’

Jehova-getuigen
Michael groeit als jongen op in een christelijk gezin, zijn moeder Katherine is nauw betrokken bij de Jehovagetuigen. Binnen deze stroming van het geloof is het belangrijk om het goede nieuws te verspreiden van deur tot deur. Michael doet mee in dit systeem, de wereldster vermomt zich dan ook regelmatig met een nepsnor en een zonnebril om niet herkend  te worden, maar wel aan zijn plichten te voldoen als Jehova en het Wachttoren magazine aan mensen te overhandigen. De zondag is een belangrijke dag in huize Jackson:

‘Sundays were sacred for two other reasons as I was growing up.  They were both the day that I attended church and the day that I spent rehearsing my hardest.  This may seem against the idea of “rest on the Sabbath,” but it was the most sacred way I could spend my time:  developing the talents that God gave me.  The best way I can imagine to show my thanks is to make the very most of the gift that God gave me.’

Het wordt voor Michael steeds moeilijker om zijn geloof en carrière te combineren. Een voorbeeld hiervan is de disclaimer bij de videoclip van het nummer Thriller uit 1984. De oudsten van de Jehova-gemeente dreigen de zanger namelijk te excommuniceren als hij niets doet aan de demonische aard van de videoclip. Jackson is gevoelig voor de kritiek. Het gevolg? Een korte waarschuwing bij de start van de video – lieve mensen opgelet: ‘This film in no way endorses a belief in the occult.’

Eens gelovig, altijd gelovig?
Michael neemt in1987 afscheid van de Jehova getuigen, maar het geloof speelt ook in zijn latere werk een belangrijke rol. De zanger ‘ontvangt’ zijn nummers naar eigen zeggen van hogerhand en hij ziet zichzelf dan ook als een instrument in Gods hand:

‘The key to being a wonderful writer is not to write. You just get out of the way. Leave room for God to walk in the room. And when I write something that I know is right, I get on my knees and say thank you. Thank you, Jehovah!’

‘I’m committed to my art. I believe that all art has as its ultimate goal the union between the material and the spiritual, the human and the divine. And I believe that that is the very reason for the existence of art and what I do. And I feel fortunate in being that instrument through which music flows…’

In veel van zijn nummers komt het geloof direct of indirect ter sprake, denk aan songs als ‘Keep the faith’, ‘Earth song’, ‘Man in the mirror’ en ‘Will you be there’. In de song ‘Dangerous’ speelt Michael met het advies uit Spreuken 5:3-5 om je niet te laten verleiden om vreemd gaan, want daar komt uiteindelijk alleen maar ellende van. In ‘The lost children’ bidt Jackson voor kwetsbare kinderen met een kleine knipoog naar het Bijbelverhaal van het verloren schaap uit Lucas 15.

Heal the World
De profeten Micha en Jesaja profeteren over een tijd van vrede waarin mensen hun zwaarden zullen omsmeden tot ploegijzers en hun speren tot snoeimessen.’ Michael Jackson verwijst naar de Bijbeltekst in zijn liedje ‘Heal the world’, dat afkomstig is van zijn album ‘Dangerous’. In een internet chat met fans in 2001 zegt Jackson dat ‘Heal the World’ het nummer is waar hij het meest trots op is. Het nummer ontstaat in een periode waarin Jackson sterk betrokken is bij liefdadigheid, kinderrechten en wereldvrede. Hij start in 1992 met de Heal the World Foundation, een organisatie die zich inzet voor kinderen in nood. Michael wordt zowel in 1998 als in 2003 genomineerd voor de Nobelprijs voor de Vrede vanwege zijn verschillende humanitaire inspanningen.

‘There’s a tree in Neverland I called it my ‘Giving tree’ because it inspires me. I love climbing trees in general but this tree I loved the most because I climb up high and look down at its branches and I just love it… So many ideas. I’ve written so many songs from this tree, like Heal the World.’

Michael Jackson zei zich sterk verbonden te voelen met kinderen. Volgens hem hing dat samen met het feit dat hij naar eigen zeggen een groot deel van zijn jeugd miste door de intensieve repetities en optredens met de The Jackson 5 onder leiding van zijn vader. Daarnaast sprak hij regelmatig over de bijzondere plaats van kinderen in geloof en spiritualiteit. Tegen die achtergrond krijgen de beschuldigingen van misbruik van minderjarige jongens extra aandacht en gevoeligheid.

‘I love the Sermon on the Mount.  I love the story when the Apostles are arguing amongst themselves about who is the greatest and Jesus says, “Unless you humble yourself like this little child, be childlike…’

‘When I see children, I see the face of God. That’s why I love them so much. That’s what I see.’

‘Like the Bible says. A child should be leader of them all, and to be led by that kind of innocence.  Didn’t Jesus say, ‘bring on the children?’ Be like the children. Not childish, but child-like. That kind of innocence.’

The final days
Er gaan verschillende verhalen de ronde over de rol van het geloof in de laatste periode van Jacksons leven. In november 2008 publiceert de Britse krant The Sun een artikel waarin wordt beweerd dat Jackson zich tijdens een besloten ceremonie in Los Angeles heeft bekeerd tot de Islam en zijn naam heeft veranderd in ‘Mikaeel’ – zijn broer Jermaine (zelf moslim) ontkent de overstap van Michael naar de Islam. De gospelartiesten Andraé en Sandra Crouch bezoeken Michael in de laatste maanden van zijn leven twee keer. Zij vertellen een ander verhaal: ‘During our meeting, not unlike many other creative music meetings we’ve had with him in the past, we sang together, prayed together and had a wonderful time.’ Michael Jackson overlijdt op 25 juni 2009 in Los Angeles.

_{Meer ontdekken over de relatie tussen popmuziek en geloof? Lees het boek Heilige Herrie, check de POPBIBLE of join de POPBIBLE WhatsApp community en ontvang elke week het verhaal achter een popsong die de Bijbel raakt.}