Het is Aswoensdag 2026 en ineens is daar ‘Days of Ash’ een gloednieuwe EP van U2. De zes politiek geladen tracks (5 songs en een gedicht) zijn een hart onder de riem voor de slachtoffers van de politieke machthebbers Trump, Netanyahu, Poetin en het regime in Iran. Het nummer American Obituary gaat over Renée Good, die in januari door een ICE-agent werd doodgeschoten. Song of the Future is volgens U2 een aanklacht tegen het regime in Iran, terwijl de band met One Life at a Time aandacht vraagt voor het lot van de Palestijnen op de bezette Westelijke Jordaanoever. Het nummer gaat over de Palestijnse activist Awdah Hathaleen, die in 2025 door een Joodse kolonist om het leven werd gebracht. Ed Sheeran doet op Days of Ash samen met de Oekraïense muzikant Taras Topolia mee op het nummer Yours Eternally, over het lot van een Oekraïense soldaat.
‘The tracks on Days of Ash are ‘songs of defiance and dismay, of lamentation’… ‘The times we live in “mad and maddening. we need to stand up to them before we can go back to having faith in the future – and each other.’ (Bono)
The Tears of Things
In het nummer The Tears of Things voert Michelangelo een gesprek met zijn standbeeld David met het oog op het alsmaar durende conflict tussen Israel en Gaza. Michelangelo verbeelde de jonge David net voor hij het gevecht met Goliath aangaat. Wie is er in het hier en nu van Gaza en Israël David en wie is Goliath? Bono zingt: ‘If you put a man into a cage and rattle it long enough. A man becomes the kind of rage that cannot be locked up…’ De song eindigt met een ander bekend verhaal uit de geschiedenis van Israël. Er klink een nieuwe profetische hartenkreet, dit keer richting een nieuwe farao – Netanyahu luister: ‘Everybody is my people. Let my people go!’
De titel van de song verwijst naar het boek ‘The Tears of Things: Prophetic Wisdom for an Age of Outrage.’ van de Franciscaanse auteur Richard Rohr – een goede bekende van en inspiratiebron voor zanger Bono. Rohr suggereert in zijn boek dat het standbeeld ‘David’ onder een bepaald licht hartvormige ogen heeft – ‘because at some point he needed to cry’.
‘He’s a mystic, a deep thinker. His book suggests that the greatest of the Jewish prophets found a way to push through their rage and anger at the injustices of the day, until they ended up in tears.’
Er zijn naast de David uit Bethlehem in de song The Tears of Things’ en de oproep van Mozes (Let my people go!) nog veel meer bijbelverwijzingen te vinden op het album zoals het visioen van ‘de wolf en het lam’ (Jesaja 65), en ‘de zwaarden die worden omgesmolten tot ploegijzers’ (Jesaja 2) – en wat te denken van de titel van de EP die verwijst naar de periode van de 40-dagen-tijd, die start met de Aswoensdag?
Artwork
Achter de band zie je de ontwerpen van Jean Cocteau in de Chapelle Saint Pierre in Villefranche-sur-Mer, in het zuiden van Frankrijk. De muren van de kapel werden in 1957 door Cocteau beschilderd. De hoes werd ontworpen door de vaste grafisch ontwerper van U2, Shaughn McGrath.
Meer lezen?
Lees het Propaganda E-zine via U2.com over het nieuwe album met achtergrondverhalen, een interview met Bono en meer.
Check de reviews van het album via Rollingstone.com en The Sun.